در حال بررسی یک صفحه وب هستید یا قصد دارید یک محتوای متنی جذاب را منتشر کنید. به عنوان یک کارشناس سئو، به متنی که قرار است لینک شود نگاه می‌کنید. در ظاهر، لینک‌ها فقط کلماتی رنگی هستند که ما را از یک صفحه به صفحه دیگر می‌برند؛ اما در دنیای موتورهای جستجو، هر لینک مانند یک نامه مهر و موم شده است که اطلاعات بسیار مهمی را با خود حمل می‌کند.

برای درک رفتار گوگل و مدیریت استراتژی‌های لینک‌سازی، نیازی نیست یک برنامه‌نویس حرفه‌ای مسلط به HTML، CSS یا جاوا اسکریپت باشید. اما شناخت کالبد و آناتومی یک لینک، یکی از آن مهارت‌های بنیادینی است که تفاوت یک نگاه سطحی و یک نگاه مهندسی را در سئو رقم می‌زند.

هر لینکی که در فضای وب ساخته می‌شود، از چند بخش کلیدی تشکیل شده است که هر کدام وظیفه خاصی دارند:

  • مسیر و مقصد نهایی: آدرسی که کاربر به آن هدایت می‌شود.
  • نوع رابطه (Relationship): پیامی که به گوگل درباره اعتبار و ماهیت مقصد می‌دهیم.
  • رفتار کلیک: اینکه صفحه جدید چگونه برای کاربر باز شود.
  • لنگرگاه یا انکر تکست: ظاهر و ویترین لینک که کاربر روی آن کلیک می‌کند.

در ادامه، با زبانی ساده و به دور از پیچیدگی‌های کدنویسی، این اجزا را زیر ذره‌بین می‌بریم تا ببینیم در پشت صحنه هر کلیک چه می‌گذرد.

کالبدشکافی تگ A؛ نقطه شروع هر لینک

در زبان نشانه گذاری HTML، لینک‌ها با تگی به نام <a> ایجاد می‌شوند. این تگ یک ویژگی کاملا اجباری و حیاتی دارد به نام href (اچ‌-ریفرنس). در واقع href همان آدرس مقصدی است که مشخص می‌کند وقتی کاربر روی لینک کلیک کرد، مرورگر باید او را به چه صفحه‌ای منتقل کند. بدون این ویژگی، اصولا لینکی شکل نمی‌گیرد.

وقتی متن نداریم، ویژگی Title وارد عمل می‌شود

همیشه لینک‌های ما روی کلمات و متن‌ها قرار نمی‌گیرند. گاهی اوقات ما روی یک المان بصری، یک آیکون جذاب یا یک بنر تصویری لینک می‌سازیم. در این شرایط که متنی برای راهنمایی وجود ندارد، ویژگی title (تایتل) به کمک ما می‌آید.

تایتل همان متن کوچکی است که وقتی نشانگر موس خود را برای چند لحظه روی یک لینک یا تصویر نگه می‌دارید، در یک کادر کوچک به شما نمایش داده می‌شود. اگرچه استفاده از تایتل در همه لینک‌ها اجباری نیست، اما زمانی که از متن به عنوان لینک استفاده نمی‌کنیم، حضور آن می‌تواند تا حدودی جای خالی راهنما را پر کند.

تعیین مرزها با ویژگی Rel؛ ما چه ارتباطی با مقصد داریم؟

یکی از جذاب‌ترین و مهم‌ترین بخش‌های هر لینک برای یک کارشناس سئو، ویژگی rel (مخفف Relation یا رابطه) است. با این ویژگی ما به موتورهای جستجو می‌گوییم که چه ارتباطی بین سایت ما و سایتی که به آن لینک داده‌ایم وجود دارد.

لینک‌های Nofollow (نو-فالو): شناخته‌شده‌ترین مقدار برای ویژگی رل، nofollow است. با اضافه کردن این برچسب، ما به زبان ساده به ربات‌های گوگل می‌گوییم: «من این لینک را در سایتم قرار داده‌ام، اما ارتباط معنایی خاصی با آن ندارم یا اعتبار آن را تضمین نمی‌کنم.»

لینک‌های UGC (محتوای تولید شده توسط کاربر): فرض کنید وب‌سایتی دارید که بخش نظرات آن بسیار فعال است یا یک انجمن (Forum) را مدیریت می‌کنید که کاربران به راحتی در آن لینک می‌گذارند. در اینجا، شما می‌توانید به جای استفاده صرف از نوفالو، از تگ ugc استفاده کنید (یا حتی ترکیب هر دو). این تگ به گوگل اعلام می‌کند که این لینک توسط مدیر سایت در محتوا گنجانده نشده است، بلکه یک کاربر عادی آن را درج کرده است.

لینک‌های Sponsored (اسپانسر شده و تبلیغاتی): تصور کنید برای معرفی خدمات خود، یک کمپین روابط عمومی گسترده رفته‌اید و در ده‌ها سایت خبری معتبر، رپورتاژ آگهی یا بنر تبلیغاتی منتشر کرده‌اید. اگر همه این سایت‌ها به صورت عادی به شما لینک بدهند، الگوریتم‌های گوگل متوجه یک رفتار غیرطبیعی می‌شوند و ممکن است شاخک‌هایشان تیز شود! خطر جریمه شدن در کمین است.

اینجاست که ویژگی sponsored ناجی شماست. سایتی که تبلیغ شما را نمایش می‌دهد، با قرار دادن این ویژگی به گوگل می‌گوید: «این یک لینک تبلیغاتی است و بابت آن هزینه پرداخت شده است.» با این شفافیت، نه تنها مشکلی پیش نمی‌آید، بلکه تعادل پروفایل لینک‌سازی شما نیز حفظ می‌شود.

امنیت در لینک‌های خروجی (noopener / noreferrer): زمانی که به سایت‌های خارجی (مثل شبکه‌های اجتماعی در فوتر سایت خود) لینک می‌دهید، گوگل پیشنهاد می‌کند از این دو ویژگی استفاده کنید. وظیفه آن‌ها این است که به دلایل امنیتی، اطلاعات صفحه مبدأ را از صفحه مقصد مخفی نگه دارند.

رفتار لینک هنگام کلیک؛ چالشی برای تجربه کاربری

یکی دیگر از ویژگی‌هایی که ممکن است در لینک‌ها ببینید، target=”_blank” است. وظیفه این بخش کاملا مشخص است: وقتی کاربر روی لینک کلیک کرد، صفحه مقصد در یک تب (پنجره) جدید باز شود.

اما آیا باز شدن لینک در تب جدید، تاثیر مستقیم و جادویی روی سئو دارد؟ خیر. تاثیر این موضوع کاملا به تجربه کاربری (UX) برمی‌گردد.

بیایید یک موقعیت واقعی را تصور کنیم: کاربر در حال پر کردن یک فرم طولانی برای ثبت‌نام در سایت شماست. در اواسط فرم، یک لینک با عنوان «شرایط و قوانین» قرار داده‌اید. کاربر کنجکاو می‌شود و روی آن کلیک می‌کند. اگر این لینک در همان صفحه باز شود، کاربر از صفحه فرم خارج شده و به صفحه قوانین می‌رود. وقتی قوانین را خواند و دکمه بازگشت (Back) را زد، متوجه می‌شود تمام اطلاعاتی که در فرم وارد کرده بود پاک شده است! این یک تجربه کاربری بسیار تلخ است.

در چنین موقعیتی، منطق حکم می‌کند که لینک قوانین حتما به صورت _blank باز شود تا کاربر فرم خود را از دست ندهد. کارشناس سئو باید با توجه به موقعیت کاربر در صفحه، تصمیم بگیرد که آیا او باید در مسیر فعلی خود بماند یا کارش تمام شده و می‌تواند به صورت کامل وارد یک صفحه جدید شود.

انکر تکست (Anchor Text)؛ صدای لینک شما

در نهایت می‌رسیم به ویترین ماجرا. انکر تکست همان کلمه یا عبارت قابل کلیکی است که کاربر آن را می‌بیند. اما همیشه ماجرا به کلمات ختم نمی‌شود.

اگر شما به جای متن، یک تصویر را لینک کنید، چه اتفاقی می‌افتد؟ موتورهای جستجو چگونه متوجه موضوع لینک می‌شوند؟

  1. در قدم اول، گوگل به سراغ متن جایگزین عکس (Alt Text) می‌رود. این متن وظیفه انکر تکست را بر عهده می‌گیرد.
  2. اگر تصویر شما متن جایگزین نداشته باشد و خود تصویر هم به تنهایی مفهوم روشنی برای ربات‌ها نداشته باشد، گوگل به سراغ همان ویژگی title (که بالاتر بررسی کردیم) می‌رود تا درک درستی از ماهیت لینک پیدا کند.

در کدهای HTML یک لینک، ممکن است ویژگی‌های دیگری مانند Class یا ID را هم ببینید. اما نگران آن‌ها نباشید؛ این موارد صرفا برای زیباسازی و نحوه نمایش لینک توسط کدهای CSS استفاده می‌شوند و تاثیری در ماهیت و ارزش سئویی لینک شما نخواهند داشت. درک همین المان‌های اصلی که با هم مرور کردیم، به شما دیدگاهی شفاف برای تحلیل و مدیریت لینک‌ها در فضای وب می‌دهد.