لینک سازی داخلی؛ مقدمه و مفاهیم اولیه
هنگامی که یک محتوای فوقالعاده مینویسید، ساعتها برای استخراج کلمات کلیدی زمان صرف میکنید و یک مقاله بینقص آماده میکنید، ممکن است فکر کنید کار تمام شده است. اما اگر پس از انتشار، این صفحه مانند یک جزیره دورافتاده رها شود و هیچ مسیر ارتباطی به سایر صفحات نداشته باشد، تمام زحماتتان هدر رفته است. این دقیقاً همان نقطهای است که یک کارشناس سئو متوجه میشود چرا لینکسازی تا این حد در اثربخشی فعالیتهای محتوایی تأثیرگذار است.
لینکسازی ابعاد بسیار گستردهای دارد و شامل تکنیکهای خارجی هم میشود که نیاز به ساعتها بررسی تخصصی دارد، اما در اینجا تمرکز ما روی ایجاد مسیرهای ارتباطی از داخل مقالات و محتواهای محصول است.
اهمیت و اهداف لینکسازی داخلی
لینکها در واقع دو هدف بسیار مهم را دنبال میکنند: ایجاد دسترسی راحتتر برای کاربر و شکل دادن به ارتباط معنایی بین صفحات سایت . میزان اهمیت این موضوع به قدری بالا است که میتوان از آن به عنوان یک ابزار چکآپ و ارزیابی سلامت محتوا استفاده کرد .
اگر در حال نگارش محتوایی هستید و متوجه شدید که نمیتوانید از داخل آن هیچ ارتباط معنایی با دیگر صفحات سایتتان ایجاد کنید، باید به مسیر استراتژی خود شک کنید . زمانی که برای پیدا کردن محل مناسب جهت لینکدهی سردرگم میشوید و به اصطلاح به «چه کنم» میافتید، این یک نشانه واضح است که احتمالاً از همان ابتدا موضوع و مفهوم کلیدی درستی را برای سایت خود انتخاب نکردهاید . مگر آنکه در روزهای ابتدایی راهاندازی کسبوکار باشید و هنوز سایر محتواهای سایت منتشر نشده باشند؛ که در آن صورت هم باید در آینده مجدداً به سراغ مقاله رفته و فرآیند لینکسازی را بهروزرسانی کنید.
استاندارد تعداد لینکها؛ پایان یک افسانه قدیمی
احتمالاً شما هم با این توصیههای کلیشهای مواجه شدهاید که میگویند در هر مقاله باید حداقل ۳ لینک و حداکثر ۱۰ لینک وجود داشته باشد . وقت آن است که این اعداد و محدودیتها را به طور کامل از ذهن خود خارج کنید .
در دنیای واقعی سئو، هیچ استاندارد ثابتی برای تعداد لینکهای داخلی وجود ندارد . تنها معیار و قطبنمای شما برای این کار، «رضایت کاربر» است . هر کجا که احساس کردید قرار دادن یک لینک جدید میتواند مجرای تازهای به روی مخاطب باز کند و به درک بهتر او از محتوا کمک کند، بدون تردید آن را اضافه کنید.
زمان و مکان لینکدهی در ساختار مقاله
شاید بپرسید بهترین مکان برای قرار دادن لینک کجاست؟ آیا باید در پاراگراف اول باشد، در پاراگراف آخر، یا اینکه در هر جزیره محتوایی حتماً یک لینک قرار دهیم؟ باز هم پاسخ به همان تجربه و رضایت کاربر بازمیگردد. هر نقطهای از متن که ارزش افزودهای خلق کند، مکان مناسبی است؛ حتی اگر کلمه اول متن باشد.
بهطور کلی، جایگاههای مختلفی برای لینکدهی وجود دارد:
- شروع مقاله (Intro): زمانی که درک محتوای فعلی، نیازمند یک پیشنیاز مطالعاتی است . مثلاً اگر درباره سئوی تکنیکال مینویسید، میتوانید در همان ابتدا به کاربر پیشنهاد دهید که مقاله «سئو چیست» یا «عوامل مؤثر بر سئوی سایت» را مطالعه کند .
- بدنه محتوا: زمانی که در حال توضیح یک مفهوم تخصصی هستید. مثلاً اگر در مقاله به کلمه «ایندکسینگ» رسیدید، میتوانید در همان بخش به مقالات نقشه سایت (Sitemap) یا تگ کنونیکال لینک بدهید.
- بخش جمعبندی: در انتهای مقاله، بهترین فرصت است تا مسیرهای جدیدی برای یادگیری ایجاد کنید و مثلاً به کاربر بگویید: «حالا که این مطلب را خواندید، پیشنهاد میکنیم مقاله ریدایرکت ۳۰۱ را هم بررسی کنید».
انکر تکست (Anchor Text)؛ برچسبهایی با ارزش طلا
متنی که با استفاده از آن لینک میدهید (انکر تکست)، در واقع پل ارتباطی شماست . این متن کوتاه، ماهیت و موضوع صفحه مقصد را برای کاربر و گوگل شفاف میکند . شما با انتخاب این کلمات، در حال چسباندن یک برچسب (Label) به صفحه هدف هستید.
اگر صفحات سایت را با عبارات نامرتبط لینک کنید (مثلاً برای ارجاع به صفحه سئوی تکنیکال، از عبارت «خرید کفش» استفاده کنید)، در طولانیمدت به اعتبار آن صفحه آسیب جدی وارد میکنید . همچنین استفاده از کلمات عمومی و بیارزشی مانند «اینجا کلیک کنید» یا «صفحه مقاله»، هیچ ارزش و مفهومی برای صفحه مقصد خلق نمیکند .
لینکهای نوفالو (No-Follow)؛ کنترل ارتباطات معنایی
همیشه قرار نیست تمام صفحات به هم گره بخورند. گاهی صفحهای که به آن ارجاع میدهید، اساساً برای گوگل قابل ایندکس نیست، یا اینکه از نظر موضوعی و مفهومی ارتباطی به صفحه فعلی شما ندارد . در چنین موقعیتهایی، پیشنهاد موتورهای جستجو استفاده از لینکهای نوفالو است .
استفاده از لینک نوفالو باعث میشود که ارتباط معنایی بین دو صفحه کاملاً قطع شود.
در عین حال، دسترسی کاربر به آن صفحه حفظ میشود و خللی در مسیر حرکت او ایجاد نمیگردد.
تکنیکهای افزایش اثربخشی و تقویت صفحات
یکی از مهمترین وظایف شما هنگام لینکسازی، تشویق کاربر به کلیک کردن است . شما باید به مخاطب توضیح دهید که با ورود به این صفحه جدید چه چیزی به دست میآورد، چرا باید به آن مراجعه کند و اصلاً این محتوا برای چه کسانی مفید است . وقتی با این شیوه مسیر را برای کاربر روشن میکنید، شانس کلیک روی لینکها افزایش مییابد، زمان حضور مخاطب در سایت بالا میرود و کاربر دقیقاً در مسیری که شما پیشبینی کردهاید حرکت میکند.
همچنین نباید از قدرت لینکهای داخلی در تقویت صفحات آرشیو، دستهبندیها و برچسبها غافل شوید . بخش زیادی از ارزش و اعتبار این صفحات، از طریق همین مقالات تأمین میشود . برای مثال، یک مقاله که در دستهبندی «زندگی سالم» قرار دارد، میتواند با یک لینکسازی اصولی، تمام ارزش خود را به آن صفحه دستهبندی منتقل کند . حتی گاهی ممکن است بین دو موضوع متفاوت در دو دستهبندی مجزا، ارتباط نزدیکی پیدا کنید و از یک جزیره محتوایی به دستهبندی دیگری لینک بدهید .
لینکسازی داخلی نیازمند درک عمیق از رفتار کاربر و ساختار سایت است. برای تسلط بیشتر بر این حوزه و درک مفاهیم پیشرفتهتری مانند پیلار کلاستر (Pillar Cluster) یا معماری کاخ محتوا، میتوانید به مقالات تخصصی و کارگاههای حرفهای موجود در سایت آکادمی وبسیما مراجعه کنید و دیدگاه خود را نسبت به ساختاردهی محتوا متحول سازید.