لینک سازی داخلی؛ لینک نوفالو
ساعتها وقت گذاشتهاید و یک مقاله جامع و بینقص برای سایتتان نوشتهاید. در اواسط متن، به یک گزارش معتبر خارجی یا سایت تولیدکننده یک محصول اشاره کردهاید. دستتان میرود روی دکمه ایجاد لینک، اما ناگهان یک سوال همیشگی و ترسناک در ذهنتان جرقه میزند: «اگر به این سایت لینک بدهم، اعتبار صفحه خودم کم نمیشود؟ اصلا باید لینک بدهم یا کاربر را به حال خودش رها کنم؟ اگر لینک دادم، Follow باشد یا Nofollow؟»
این یکی از پرتکرارترین دوراهیهایی است که هر کارشناس سئو در مسیر بهینهسازی محتوا با آن روبهرو میشود. ترس از دست دادن اعتبار (Link Juice) باعث شده تا بسیاری از ما دور سایتمان یک دیوار بلند بکشیم و هیچ پلی به دنیای بیرون نزنیم. اما بیایید این بار به جای تکیه بر شنیدهها و تجربههای شخصی افراد، نگاهی به مستندات رسمی خود گوگل بیندازیم تا ببینیم داستان واقعا از چه قرار است.
لینک دادن به سایتهای دیگر اصلا ترسناک نیست!
اولین و مهمترین چیزی که داکیومنتهای گوگل به ما میگویند این است که لینک دادن به منابع خارجی نه تنها به سایت شما آسیبی نمیزند، بلکه میتواند به طرز چشمگیری باعث افزایش اعتماد (Trustworthiness) سایتتان شود.
همانطور که میدانید، مفهوم E-E-A-T یکی از ارکان مهم گوگل برای ارزیابی کیفیت محتواست. وقتی شما در مقاله خود به منابع معتبر، مرتبط و ارزشمند لینک میدهید، در واقع به گوگل سیگنال میدهید که «من برای تولید این محتوا تحقیق کردهام و سایت من یک منبع قابل اعتماد است که کاربران را به مسیر درستی هدایت میکند.»
اما آیا این بدان معناست که به هر سایتی و تحت هر شرایطی باید لینک مستقیم و Follow داد؟ قطعا نه. هنر یک کارشناس سئو در تشخیص درست همین زمانهاست.
چه زمانی باید از لینک Nofollow استفاده کنیم؟
تگ Nofollow شبیه یک تابلو راهنما برای رباتهای گوگل است که روی آن نوشته شده: «من این مسیر را به کاربر نشان میدهم، اما لزوما آن را تایید نمیکنم و نمیخواهم اعتبار سایتم به آن منتقل شود.» در موقعیتهای زیر، استفاده از لینک Nofollow بهترین تصمیم است:
- وقتی به منبع لینک اعتماد کامل ندارید: فرض کنید در حال بررسی یک خبر یا گزارش هستید که به تازگی در یک سایت منتشر شده است، اما هنوز از صحت و سقم آن مطمئن نیستید. شما باید برای ارجاع دادن به آن خبر لینک بدهید، اما چون نمیدانید آن منبع چقدر موثق است، با استفاده از Nofollow، ارتباط اعتباری سایت خودتان را با آن قطع میکنید.
- وقتی نمیخواهید محبوبیتی به صفحه مقصد منتقل کنید: تصور کنید مقالهای نوشتهاید و در آن در حال نقد کردن صحبتهای یک شخص یا یک مقاله دیگر هستید (مثلا کسی درباره مضرات یک نوع پنیر نوشته و شما با دلایل علمی آن را رد میکنید). شما باید به مقاله آن شخص لینک بدهید تا کاربر بداند دقیقا دارید درباره چه چیزی صحبت میکنید، اما قطعا نمیخواهید با لینک Follow، به اعتبار صفحهای که از نظر شما محتوای اشتباهی دارد، اضافه کنید.
- وقتی ارتباط معنایی (Semantic Relevance) وجود ندارد: این یکی از مهمترین چالشهای روزمره است. فرض کنید سایت شما در حوزه طراحی سایت فعالیت میکند. در یک مقاله میخواهید طراحی رابط کاربری (UI) سایتهای ۱۰ برند مطرح خودرویی (مثل بنز، بیامو، تویوتا و…) را بررسی کنید. آیا سایت شما ارتباطی با صنعت خودرو دارد؟ خیر. پس نیازی نیست به این سایتها لینک Follow بدهید تا گوگل ارتباط معنایی خاصی بین شما و آنها متصور شود.
یک اشتباه رایج: در همین مثال سایتهای خودرویی، بسیاری از افراد از ترس از دست دادن اعتبار، اصلا لینکی در مقاله قرار نمیدهند! آنها فقط عکس سایت بیامو را میگذارند و کاربر را مجبور میکنند خودش برود و سایت را در گوگل جستجو کند. این کار یک تجربه کاربری (UX) بسیار بد است. رسالت ما کمک به کاربر است؛ لینک را در متن قرار دهید تا کاربر با یک کلیک وارد سایت شود، اما برای حفظ ساختار سئوی خود، آن را Nofollow کنید.
معیارهای استفاده از لینک Follow چیست؟
حالا که با خط قرمزها آشنا شدیم، چه زمانی با خیال راحت لینک Follow بدهیم؟ اگر میخواهید به سایتی غیر از سایت خودتان لینک بدهید، این سه سوال را از خودتان بپرسید:
- آیا این لینک ارزش افزودهای برای کاربر خلق میکند و به درک بهتر او کمک میکند؟
- آیا صفحهای که به آن لینک میدهم، یک مرجع معتبر و شناخته شده است؟
- آیا موضوع آن صفحه با موضوع سایت و محتوای من ارتباط معنایی دارد و دوست دارم سایت من هم در همان حوزه مفهومی شناخته شود؟
اگر پاسخ به این سوالات «بله» است، با خیال راحت لینک Follow بدهید. این کار شبکهای از مفاهیم مرتبط را میسازد که به درک بهتر گوگل از جایگاه و تخصص شما کمک شایانی خواهد کرد.
تلهای به نام ویکیپدیا و خطای شناختی در لینکسازی
یکی از اشتباهات رایجی که در استراتژی لینکسازی خارجی دیده میشود، «لینک دادن صرفا برای خالی نبودن عریضه» است! گاهی اوقات افراد داکیومنت گوگل را میخوانند که «لینک دادن به سایتهای معتبر خوب است»، بنابراین سعی میکنند به زور در هر مقاله یک لینک به سایتی مثل ویکیپدیا بدهند.
تصور کنید مقالهای درباره «ابزارآلات صنعتی» نوشتهاید و در متن به کلمه «پیچ» اشاره کردهاید. اگر کلمه «پیچ» را به صفحه ویکیپدیا لینک کنید، آیا کار درستی انجام دادهاید؟ قطعا نه! این کار نه تنها اعتباری به سایت شما اضافه نمیکند، بلکه ممکن است تاثیر معکوس داشته باشد. چرا؟ چون کاربر شما به دنبال خرید ابزار یا درک یک مفهوم تخصصی است، نه اینکه بداند تاریخچه اختراع پیچ چیست. اگر کاربر واقعا جستجو کرده بود «پیچ چیست؟» شاید این لینک منطقی بود، اما در یک مقاله تخصصی، ارجاع دادن به مفاهیم بدیهی در ویکیپدیا، هیچ ارزش و معنایی (Make Sense) برای کاربر خلق نمیکند.
قدم بعدی در مسیر حرفهای شدن
لینکسازی خارجی، چه از نوع Follow و چه Nofollow، یک ابزار قدرتمند در دست شماست تا به گوگل ثابت کنید چقدر به نیاز کاربر و کیفیت محتوای خود اهمیت میدهید. درک مرزهای باریک بین این دو نوع لینک و اینکه در سناریوهای مختلف کدام استراتژی میتواند اعتبار سایت (Trustworthiness) را افزایش دهد، مهارتی است که با بررسی دقیق مفاهیم و داکیومنتها به دست میآید.
با درک عمیق این مفاهیم، دیگر از لینک دادن به سایتهای خارجی نمیترسید و میدانید چطور با مدیریت درست ارتباطات معنایی، سایت خود را به یک مرجع قابل اعتماد تبدیل کنید.